Aster nowoangielski
Aster nowoangielski (Symphyotrichum novae-angliae) – gatunek byliny należący do rodziny astrowatych. Pochodzi z Ameryki Północnej (wschodnie i środkowe stany USA). Uprawiany jako roślina ozdobna. Dziczeje, w Polsce (kenofit).
Nazewnictwo
Dawniej zaliczany był do rodzaju aster jako Aster novae-angliae L. Według nowszych ujęć taksonomicznych przeniesiony został do rodzaju Symphyotrichum i obecnie ma nazwę Symphyotrichum novae-angliae. Nie utworzono nowej nazwy polskiej i nadal nazywany jest astrem nowoangielskim lub astrem amerykańskim.
Morfologia
- Łodyga – Sztywna, wzniesiona, wysokość do 1,5 m, kutnerowato owłosiona.
- Liście – Wąskolancetowate.
- Kwiaty – Koszyczki zebrane w szczytowe baldachogroniaste kwiatostany. Kwiaty języczkowe różnobarwne, kwiaty rurkowate żółte.
Zastosowanie i uprawa
Jest uprawiany jako roślina ozdobna w licznych odmianach ozdobnych w różnych kolorach. Odmiany te wytwarzają duże i ciężkie koszyczki kwiatowe, roślina wymaga więc w okresie kwitnienia podparcia. Wśród późno kwitnących odmian występują m.in. ‘Harrington Pink’ o czysto różowych kwiatach (odmiana odporna na mączniaka), ‘September Ruby’ o jasnoczerwonych kwiatach. Rośliny w Polsce w pełni mrozoodporne (strefy mrozoodporności 4-9). Wymagają żyznej gleby i pełnego słońca.
Zostaw komentarz