Topola kanadyjska

Topola kanadyjska (Populus ×canadensis) – mieszaniec z rodziny wierzbowatych (Salicaceae). Jest hybrydą powstałą w wyniku skrzyżowania euroazjatyckiej topoli czarnej (P. nigra) z topolą amerykańską (P. deltoides). Znanych jest wiele odmian pochodzących ze zmieszania różnych odmian gatunków rodzicielskich, przy czym odkrywane, opisywane i rozpowszechniane w uprawie zaczęły one być w Europie od XVIII wieku.

Morfologia

Osiąga wysokość 20-35 m, korona ma kształt od smukłej do stożkowatej; konary odchodzą od pnia pod kątem ostrym. Ma głęboko pomarszczoną korę. Liście są zielone, ale rozwijając się, mogą być czerwonawe. Mają długość 7-10 centymetrów i kształt bardziej lub mniej trójkątny. Kotki męskie mają barwę czerwoną, zwisając, osiągają długość do 8 centymetrów.
Biologia

Drzewa rosną bardzo szybko. Kwitną w marcu i kwietniu. Drewno miękkie, można z niego produkować celulozę.
Zastosowanie

Topole popularnie sadzone w wielu obszarach (także w Polsce). Propolis może powodować alergie skórne, ale jest także używany do leczenia chorób skóry i zwiększania witalności.

Wiśnia różowa

Wiśnia różowa (Prunus subhirtella) – gatunek drzewa z rodziny różowatych. Pochodzi z Japonii[2]. W wielu krajach świata, również w Polsce jest uprawiany jako roślina ozdobna.

Morfologia

Pokrój
Powoli rosnące drzewo z szeroką koroną. Na głównym pniu wytwarza wiele równorzędnych gałęzi.
Liście
Spiczastojajowate, pojedyncze, błyszczące, o piłkowanych brzegach. U niektórych odmian różowo zabarwione. Jesienią przed opadnięciem przebarwiają się na pomarańczowożółto lub brązowoczerwono.

Kwiaty
Roślina kwitnie od kwietnia do maja, niezwykle obficie. Kwiaty pojawiają się jeszcze przed rozwojem liści. Wydzielają słabą, delikatną woń. Pełne, białe lub biało-różowe (zależnie od odmiany) kwiaty zebrane są w kwiatostan, po kilka lub kilkanaście kwiatów. Kwiaty o średnicy do 4 cm, przedsłupne, zapylane przez owady (błonkówki).
Owoce
Pestkowiec. W Polsce owoce nie zawiązują się.

Zastosowanie i uprawa

* Roślina ozdobna – podobnie, jak wiśnia japońska jest sadzona w parkach, ogródkach przydomowych, alejach.
* Uprawa. Strefy mrozoodporności 5-9[3]. Potrzebuje stanowiska słonecznego. Wymaga dużo miejsca, najlepiej posadzić ją pojedynczo na trawniku. Nie ma większych wymagań co do gleby, ale lepiej rośnie na glebach żyznych i wilgotnych. Jest wrażliwa na zasolenie gleby. Rozmnaża się przez szczepienie, albo okulizację, na podkładce czereśni ptasiej. Należy usuwać odrosty pojawiające się na pniu.

Systematyka i zmienność

Synonimy

Cerasus spachiana Lavallée ex Ed. Otto, Cerasus subhirtella (Miq.) A. N. Vassiljeva, Prunus pendula Siebold ex Maxim., Prunus spachiana (Lavallée ex Ed. Otto) Kitam., Prunus taiwaniana Hayat

Odmiany botaniczne

* var. ascendens (Makino) E. H. Wilson (syn: Prunus microlepis Koehne, Prunus pendula var. ascendens Makino, Prunus spachiana f. ascendens (Makino) Kitam
* var. koshiensis (Koidz.) Ohwi (syn. Prunus spachiana var. koshiensis)

Odmiany ozdobne

* ‘Accolade’ – mieszaniec Prunus subhirtella × P. sargentii. Drzewo o wysokości do 8 m z bladoróżowymi, półpełnymi kwiatami
* ‘Autumnalis’ – ma różowe pąki i białe kwiaty. Kwitnie z przerwami od wiosny do późnej jesienie. Wysokość do 4,5 m
* ‘Autumnalis Rosea’ – odmiana o różowych kwiatach.
* ‘Jagutsu-zakura’ – odmiana o wzniesionych pędach i jasnoróżowych kwiatach.
* ‘Pendula’ – odmiana, której wszystkie pędy zwisają do ziemi. Jest najczęściej sadzoną w Polsce odmianą.Tworzy bardzo gęstą koronę. Kwiaty białe, kwitną w połowie kwietnia. Korona szeroka, parasolowata. Drzewko rośnie powoli, osiągając wysokość 4 m, przy średnicy korony ok. 3 m.

Wiśnia pospolita

Wiśnia pospolita (Cerasus vulgaris Mill.), w. zwyczajna – gatunek rośliny z rodziny różowatych. Jest gatunkiem poliploidalnym, powstawała w Azji Mn i pd.- wsch, zapewne wielokrotnie jako wynik krzyżowania dipliodalnej czereśni ptasiej z tetraploidalną wiśną karłowatą. Występuje wyłącznie jako roślina uprawna oraz dziczejąca[2].

Morfologia

Pokrój
Krzew lub drzewo do 5 m wysokości. Często z licznymi odrostami korzeniowymi i luźną koroną, z gałęziami zwisającymi i cienkimi lub wyprostowanymi. Kora czerwonobrązowa i lśniąca.
Liście
Mnie więcej eliptyczne (5-12 cm dł.) piłkowane lub podwójnie piłkowane, skórzaste i czasem błyszczące, od spodu prawie nagie, ogonek zwykle z 1-2 gruczołkami.
Kwiaty
Na krótkopędach po 1-5, na szypułkach 2-4 cm dł., białe, 2-3 cm średnicy; pojawiające się przed rozwinięciem liści. Pęczki kwiatów są otoczone nie tylko łuskami, ale również małymi listkami.
Owoce
Kuliste (ok. 1,5 cm średnicy), czerwone, czerwonoczarne, żółte, kwaśnie lub słodkie pestkowce, o soku bezbarwnym lub barwnym plamiącym. Owoce jadalne.

Biologia i ekologia

Roślina wieloletnia, megafanerofit lub nanofanerofit. Kwitnie w kwietniu, maju. Liczba chromosomów 2n= 32[3].
Systematyka i zmienność

* Według nowszych ujęć taksonomicznych jest to synonim gatunku Prunus cerasus L.Sp. pl. 1:474. 1753[4].
* Daje mieszańce z czereśnią ptasią oraz wiśnią karłowatą[3].
* Występuje w podgatunkach[5]:
o subsp. acida (Dumort.)Asch. & Graebn. – wiśnia pospolita kwaśna
o subsp. vulgaris – wiśnia pospolita typowa

Zastosowanie
Uprawiana głównie jako roślina sadownicza w licznych odmianach. W Polsce w uprawie można spotkać około 30 odmian, a najpopularniesza z nich to stara odmiana Łutówka[2]. natomiast zalecancych do uprawy przez Centaralny Ośrodek Badania Odmian Uprawnych jest obecnie 18[6]. Owoce głównie wykorzystywane są w przetwórstwie spożywczym, produkuje się soki, dżemy, wina i nalewki. Niewielką część produkcji przeznacza się do bezpośredniego spożycia. Dobrze znosi susze, rośnie na glebach piaszczystych.

Wiśnia piłkowana

Wiśnia piłkowana (Cerasus serrulata G. Don.) – popularnie zwana wiśnią japońską. Jest to gatunek drzewa należącego do rodziny różowatych. Pochodzi z Chin[2]. Jest uprawiany w wielu krajach świata jako roślina ozdobna.

Morfologia

Pokrój
Nieduże drzewo. Osiąga wysokość do 10 m i szerokość korony do 8 m (są odmiany dużo mniejsze). Na głównym pniu wytwarza kilka równorzędnych gałęzi wznoszących się do góry, które tworzą parasolowatą koronę.
Liście
Eliptyczne, pojedyncze, błyszczące, o piłkowanych brzegach. Kolor zależny od odmiany; istnieją odmiany o liściach zielonych, lub brązowoczerwonych. Jesienią przed opadnięciem przebarwiają się na żółto.
Kwiaty
Są największą ozdobą tej rośliny. Roślina kwitnie od kwietnia do maja, niezwykle obficie. Kwiaty pojawiają się jeszcze przed rozwojem liści. Wydzielają słabą, delikatną woń. Pełne, różowe, białoróżowe lub białe kwiaty (zależnie od odmiany) zebrane są w kwiatostan, po kilka lub kilkanaście kwiatów. Kwiaty o średnicy do 5 cm, przedsłupne, zapylane są przez owady (błonkówki).

Owoc
Pestkowiec. Hodowane odmiany nie wytwarzają zazwyczaj owoców. Odmiany owocujące wytwarzają owoce niejadalne dla ludzi, chętnie jednak zjadane przez ptaki.

Systematyka

* Według nowszych ujęć taksonomicznych jest to synonim gatunku Prunus serrulata Lindl. var. serrulata[2].

* Wg Krytycznej listy roślin naczyniowych Polski, wiśnia karłowata należy do odrębnego rodzaju wiśnia jako Cerasus serrulata G. Don[3].

Zastosowanie

Roślina ozdobna: Jedno z najładniej kwitnących wiosną drzew. Od dawna uprawiana była w Japonii, gdzie podczas kwitnienia jest główną atrakcją obchodów tradycji hanami. W Polsce jest uprawiana w kilku odmianach, jako drzewo ozdobne.W Polsce uprawiana wyłącznie jako roślina ozdobna. Uprawia się głównie odmiany o różowej, lub biało-różowej barwie kwiatów.
Uprawa

Potrzebuje stanowiska słonecznego. Nie ma większych wymagań co do gleby, przez długi czas może rosnąć w dużej donicy, jest dość odporna na suszę. Nie jest całkiem wytrzymała na mróz, dlatego nie należy jej sadzić w rejonach Polski o silnych mrozach. Jest wrażliwa na zasolenie gleby. Rozmnaża się przez szczepienie, albo okulizację, na podkładce czereśni ptasiej. Należy usuwać odrosty pojawiające się na pniu. Nie lubi cięcia, jeżeli przycinanie będzie konieczne, należy rany po cięciu opryskać preparatem grzybobójczym, lub zasmarować maścią sadowniczą.
Odmiany

* ‘Amanogawa’ – odmiana o smukłej koronie. Osiąga wysokość 4-7m, przy średnicy korony do 2 m. Młode liście są brązowo-czerwone, potem zmieniają kolor na zielony. Jasnoróżowe kwiaty, średnicy ok. 4 cm, pełne, zakwitają w maju.
* ‘Fudan-zakura’ – odmiana niska, z rozłożystą koroną. Kwiaty różowe. Kwitnie stopniowo, od wiosny do jesieni.
* ‘Kanzan’ – odmiana o karminowych, pełnych kwiatach o średnicy do 6 cm, zwisających na długich szypułkach.. Kwitnie wiosną, jednorazowo, bardzo obficie. Drzewo o koronie odwrotnie stożkowatej, wyrasta do 10 m, korona ma średnicę 5 – 8 m.
* ‘Kiku-shidare-sakura’ – odmiana o zwisających gałęziach. Osiąga wysokość 5 m i średnicę korony 4 m. Kwiaty intensywnie różowe. Najlepiej sadzić ją pojedynczo, na otwartej przestrzeni, by wyeksponować oryginalny pokrój drzewa. Polecana do ogrodów przydomowych.
* ‘Pink Perfection’ – mieszaniec dwu odmian japońskich, wyhodowany w Anglii w 1935 r. Osiąga wysokość 12 m, ma półpełne, lekko purpurowe kwiaty, a młode liście są jasnobrązowe.
* ‘Royal Burgundy’ – mutacja odmiany `Kinzan` wyhodowana w USA. Ma liście zachowujące przez całą wiosnę i lato bordowy kolor.

Wierzba płacząca

Wierzba płacząca (Salix alba L. ‘Tristis’) – odmiana wierzby białej, drzewa z rodziny wierzbowatych. Pochodzi z Europy. W Polsce jest uprawiana.

Morfologia

Pokrój
Rozłożysta korona z długimi, cienkimi, giętkimi, żółtymi, zwisającymi gałęziami.
Liście
Węższe niż u wierzby białej, u nasady wąskoklinowate, gęsto, drobno piłkowane.
Kwiaty
Przeważają kwiaty męskie, co w czasie kwitnienia dodaje drzewu żółtego koloru. Kwiat żeński składa się z gruczołu miodnikowego i 1 słupka, a kwiat męski z 2 gruczołów miodnikowych i 2 pręcików.

Systematyka

Wg niektórych botaników jest mieszańcem S. alba subsp. vitellina z S. babylonica i oznaczana jest jako S. ×chrysocoma Dode.
Zastosowanie

* Roślina ozdobna: nadaje się do nasadzeń nadwodnych, nieodpowiednia jest na suche gleby. Szczególnie ozdobna jest zimą i wczesną wiosną. Rozmnaża się bardzo łatwo przez sadzonki pędowe.

« Previous Entries