Gniazdko

Driakiew

Posted by admin

Driakiew (Scabiosa L.) - rodzaj roślin z rodziny szczeciowatych.

Systematyka

Pozycja rodzaju w systemie Reveala

Gromada okrytonasienne (Magnoliophyta Cronquist), podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa Rosopsida Batsch, podklasa dereniowe (Cornidae Frohne & U. Jensen ex Reveal), nadrząd Dipsacanae Takht., rząd szczeciowce (Dipsacales Dumort.), rodzina szczeciowate (Dipsacaceae Juss.), podrodzina Scabiosoideae Burnett, plemię Scabioseae DC., rodzaj driakiew (Scabiosa L.)

Gatunki flory Polski

* driakiew gołębia (Scabiosa columbaria L. s.str.)
* driakiew lśniąca (Scabiosa lucida” Vill.)
* driakiew wonna (Scabiosa canescens Waldst. & Kit.)
* driakiew żółtawa, d. żółta (Scabiosa ochroleuca L.)

Gatunki uprawiane

* driakiew gwiaździsta (Scabiosa stellata L.)
* driakiew kaukaska (Scabiosa caucasica M. Bieb.)
* driakiew purpurowa (Scabiosa atropurpurea L.)
* driakiew szczecinkowata (Scabiosa hispidula L.)
* driakiew trawolistna (Scabiosa graminifolia L.)

Dalia

Posted by admin

Dalia (georginia) (Dahlia) - rodzaj roślin nasiennych należących do rodziny astrowatych. Pochodzi z Ameryki Środkowej i liczy 15 gatunków. Nazwa wywodzi się od nazwiska szwedzkiego botanika Andersa Dahla. Znana również pod nazwami ludowymi: giergonia, giergona, wielgonia i wielgoń (ostatnie dwie dotyczą zwłaszcza odmian o największych kwiatostanach).

Charakterystyka

Pokrój
W zależności od odmiany osiągają wysokość od 35 cm do prawie 2 metrów
Kwiaty
Różnobarwne, wielkość od kilku do 25 cm. Kwitną późnym latem i jesienią.
Część podziemna
Posiada bulwy.

Systematyka

Pozycja w systemie Reveala

Gromada okrytonasienne Cronquist, podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa Rosopsida Batsch, podklasa astrowe Takht., nadrząd astropodobne Takht., rząd astrowce Lindl., rodzina astrowate Dumort.

Gatunki flory Polski

* dalia szkarłatna (Dahlia coccinea Cav.)
* dalia zmienna, dalia ogrodowa (Dahlia hybrida hort. = D.pinnata Cav. = D. variabilis hort. non (Willd.) Desf. = Dahlia x cultorum Thorsrud & Reis)

Powstała bardzo duża ilość odmian i kombinacji. Znane są odmiany pojedyncze, półpełne i pełne.

Czeremcha

Posted by admin

Czeremcha (Padus Mill.) – rodzaj roślin należący do rodziny różowatych.

Systematyka

* System Reveala nie wyróżnia rodzaju czeremcha, lecz w randze gatunku zalicza ją do rodzaju Prunus (śliwa):

Gromada okrytonasienne, podgromada Magnoliophytina, klasa Rosopsida, podklasa różowe, nadrząd Rosananae, rząd różowce, podrząd Rosineae, rodzina różowate, rodzaj Prunus.

* Wg Krytycznej listy roślin naczyniowych Polski czeremcha to odrębny rodzaj Padus.

Gatunki flory Polski

* czeremcha amerykańska (Padus serotina (Ehrh.) Borkh.)
* czeremcha skalna (Padus petraea Tausch, syn. P. avium Mill.)
* czeremcha zwyczajna (Padus avium Mill.)
* Padus virginiana Mill. - efemerofit

Cytryna

Posted by admin

Cytryna zwyczajna (cytryna właściwa, cytryna) Citrus limon (L.) Burm. - gatunek roślin z rodziny rutowatych (Rutaceae Juss.). Pochodzi z południowowschodnich Chin, lecz współcześnie nie występuje tam ani w stanie dzikim, ani nie jest tam hodowana. Prawdopodobnie powstała w wyniku skrzyżowania limy (Citrus aurantifolia syn. C. latifolia) z cytronem (Citrus medica). Choć częsty jest pogląd, że do Europy trafiła w XI wieku dzięki Arabom, pozostałości drzewek cytrynowych odkryto w Pompejach.

Charakterystyka

Pokrój
Drzewo dorastające zazwyczaj do 5 m, choć niekiedy do 10 m, u większości odmian gałęzie z kolcami.
Liście
Jasnozielone, jajowatolancetowate, lśniące, na brzegach piłkowane, do 15 cm długości. Wyrastają na słabo oskrzydlonych ogonkach.
Kwiaty
O średnicy do 30 mm, wydzielające silną woń, osadzone pojedynczo lub parami w kątach liści, a na końcach gałązek niekiedy zebrane w małe grona. Mają białą, 5-płatkową koronę, z zewnątrz czerwono nabiegłą, 1 słupek i liczne pręciki. Kwitnie prawie nieprzerwanie. Znamię dojrzewa już w pączku, a pylniki dopiero po otworzeniu kwiatu (protogynia).
Owoce
Jadalne, bardzo kwaśne jagody nazywane cytrynami. Są jajowate, o wydłużonych końcówkach. Mają dość grubą, żółtą okrywę i żółtawy, soczysty miąższ.

Zastosowanie

* Drzewo owocowe. Jest uprawiana dla swoich owoców, które zawieraja dużo witaminy C i B1 oraz kwasu cytrynowego. Aby owoce mogły znieść często długotrwały transport na duże odległości, zrywane są z drzew w stanie niedojrzałym, a następnie przed sprzedażą (lub jeszcze w trakcie transportu) poddaje się je sztucznemu dojrzewaniu za pomocą etenu. Największe plantacje znajdują się w USA, we Włoszech, Meksyku, Grecji i Hiszpanii. Znajduje się w rejestrze roślin uprawnych Unii Europejskiej.
o Historia uprawy: Z południowo-wschodniej Azji sprowadzono cytrynę do Mezopotamii prawdopodobnie ok. V w.n.e. skąd Arabowie w X w. przenieśli uprawę do Palestyny. Tu została poznana przez Krzyżowców i przez nich sprowadzona do Italii.
* W przemyśle spożywczym i farmaceutycznym owoce oraz skórki z owoców są wykorzystywane jako źródło kwasów cytrynowego oraz olejku eterycznego,
* Roślina ozdobna. Jest uprawiana w ogrodach i parkach w krajach o ciepłym klimacie. Na obszarach o klimacie umiarkowanym uprawia się ją w szklarniach i palmiarniach, a także w mieszkaniach, jako roślinę doniczkową.

Ciekawostki

* Cytryna zrobiła karierę po roku 1720, kiedy stwierdzono skuteczność spożywania jej owoców w leczeniu szkorbutu - choroby groźnej zwłaszcza dla marynarzy odbywających długie rejsy. W roku 1795 we flocie angielskiej wprowadzono dla każdego marynarza obowiązkową, 30 g, dzienną dawkę soku z cytryny, co rozwiązało problem szkorbutu wśród marynarzy.[2]

* Każdy pasowany na Kawalera Orderu Uśmiechu, musi wypić kielich soku z cytryny, tzw. “próba soku z kwaśnej cytryny”.

Cyprys

Posted by admin

Cyprys (Cupressus L.) - rodzaj drzew iglastych z rodziny cyprysowatych. Występuje w Azji Mniejszej, na obszarze śródziemnomorskim i w Ameryce Południowej.

Charakterystka

Pokrój
Osiąga wysokość do 40 m. Korona wąska, kolumnowa, spiczasta z pionowo wznoszącymi się konarami lub szeroka, z rozpostartymi gałęziami. Zawsze ugałęziona do dołu. Pędy nigdy nie są płaskie. Z reguły okrągłe lub niewyraźnie czterokanciaste. Odrastają z czterech stron gałęzi.
Pień
Kora szarobrązowa, cienka, jest delikatnie spękana. Łuszczy się włóknistymi pasmami.
Liście
Małe, gęsto ustawione, zachodzące na siebie. Naprzeciwległe. Ściśle przylegają do pędu. Ciemnozielone.
Kwiaty
Drzewo jest jednopienne, kwiaty męskie szczytowe, o długości od trzech do sześciu mm, maczugowatego kształtu, z początku żółto-zielone, z czasem brązowieją. Kwiaty żeńskie zebrane w kuliste kwiatostany (małe - 4 do 6 mm), zielone.
Szyszki
Dwu, cztero centymetrowe kuliste szyszki 6-12 tarczowato wypukłymi łuskami o bardziej lub mniej widocznym garbku po środku. Błyszczące, szarobrązowe. Nasiona dojrzewają dopiero w drugim roku a otwarte szyszki nie opadają od razu z drzewa, pozostając na nim jeszcze przez pewien czas.
Biotop
Na naturalnych stanowiskach w górskich lasach iglastych, szczególnie na świeżych, umiarkowanie żyznych glebach. Lubi otwartą przestrzeń i duże nasłonecznienie. Wrażliwy na niskie temperatury, ale za to odporny na susze.

Systematyka

* cyprys wiecznie zielony, cyprys włoski (Cupressus sempervirens L.)
* cyprys arizoński (Cupressus arizonica Greene)
* Cupressus bakeri Jeps.
* Cupressus cashmeriana Royle ex Carr.
* Cupressus duclouxiana Hickel
* Cupressus glabra
* Cupressus goveniana Gordon
* Cupressus lusitanica x macrocarpa
* Cupressus lusitanica Mill.
* Cupressus macnabiana Murr.
* Cupressus macrocarpa Hartweg ex Gordon
* Cupressus sargentii Jeps.
* Cupressus torulosa D. Don
* Cupressus quadalupensis S. Wats

Zastosowanie

* Roślina ozdobna : Jest sporadycznie sadzony w południowej Europie.

Symbolika

Cyprys bywa symbolem żałoby i smutku. Już w starożytnym Rzymie sadzony był na grobach, a jego gałęzi używano na pogrzebach. Poświęcony był Plutonowi - bogu podziemi. U niektórych ludów ze względu na swoją długowieczność był uważany za symbol nieśmiertelności, zaś w wierzeniach Greków (jeszcze do XX wieku) istniało przekonanie, że kto będzie spał pod nim, temu korzenie cyprysa odbiorą zdrowe zmysły. Według tradycji arka Noego zbudowana była z drzewa cyprysowego.

« Previous Entries Next Entries »