Jak przesłać PIT za 2011 rok przez Internet?

Złożenie rocznego zeznania podatkowego to powszechny obowiązek, ciążący na podatnikach osiągających dochody. Wzorem lat ubiegłych można wypełnić stosowną deklarację podatkową w formie elektronicznej, bez konieczności posiadania certyfikowanego podpisu elektronicznego.

W dobie powszechnej komputeryzacji, możliwość złożenia deklaracji podatkowej za poprzedni rok podatkowy przez Internet to niejako standard. To spora wygoda, oszczędność czasu potrzebnego
na dostarczenie wypełnionej deklaracji podatkowej do urzędu skarbowego, jak również pieniędzy związanych z przesłaniem zeznania podatkowego w formie przesyłki poleconej, za pośrednictwem Poczty Polskiej. Nie bez znaczenia jest również to, że wykorzystanie wirtualnego wzoru deklaracji gwarantuje poprawność sporządzanego rozliczenia podatkowego. Warto pamiętać o tym, że w przypadku pojawienia się jakichkolwiek wątpliwości podatnik może zawsze skorzystać z instrukcji wypełniania zeznań podatkowych „krok po kroku” , która została zamieszczona na stronie internetowej www.e-deklaracje.gov.pl
Nie tylko PIT-37 nie wymaga posiadania podpisu elektronicznego
Wysłanie deklaracji podatkowej przez Internet jest najprostszym i najszybszym sposobem złożenia zeznania rocznego. Można to zrobić bez wychodzenia z domu lub z dowolnego miejsca, potrzebny jest tylko dostęp do Internetu. Podatnicy powinni wiedzieć, że w wirtualnej formie, bez użycia podpisu elektronicznego weryfikowanego za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, mogą wypełnić nie tylko podstawową deklarację podatkową PIT, ale także dodatkowe formularze podatkowe, mianowicie PIT-28, PIT-36, PIT-36L, PIT-37, PIT-38, PIT- 39, PIT-16a, PIT-19a za 2011 r. oraz wniosek PIT-16 w roku 2012.
Ponadto, warto również podkreślić, że system e-Deklaracje umożliwia także złożenie korekty deklaracji podatkowej z poprzedniego roku. W tym celu, wypełniając stosowny formularz należy zaznaczyć, że jest to korekta wcześniej złożonej deklaracji podatkowej, a także wypełnić formularz ORD-ZU, który pojawi się pod zeznaniem PIT-37, podając przyczynę złożenia korekty.
Należy jednakże pamiętać o tym, że w formie elektronicznej bez użycia podpisu elektronicznego weryfikowanego za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu nie mogą być składane deklaracje autoryzowane przez pełnomocnika.
Aplikacja desktopowa a interaktywny formularz
Dla podatników, którzy zdecydowali się na wypełnienie rocznego zeznania podatkowego wirtualnie, zostały przewidziane dwa alternatywne rozwiązania. Pierwszym z nich jest wypełnienie interaktywnego formularza, drugą zaś, zastosowanie aplikacji desktopowej, którą na stronie internetowej resoru finansów bądź też pod adresem www.e-deklaracje.gov.pl nieodpłatnie udostępnia Ministerstwo Finansów.
Porównując te dwie metody, korzystniejszym rozwiązaniem z punktu widzenia podatnika wydaje się zastosowanie wyżej wspomnianej aplikacji, ponieważ pozwala na przeprowadzenie całego procesu rozliczenia podatkowego od początku, aż do końca, nie tylko do wysłania wypełnionej deklaracji, ale do otrzymania dokumentu UPO.
Weryfikacja deklaracji podatkowej wymaga podania kilku podstawowych dla podatnika informacji
W związku z tym, że sporządzenie rocznej deklaracji podatkowej nie wymaga od podatnika posiadania przez niego podpisu elektronicznego, a weryfikacja oparta jest na zestawie cech informacyjnych, podatnik wypełniając stosowny formularz zobowiązany jest podać swój identyfikator podatkowy – w przypadku osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej rolę tę pełni numer PESEL, natomiast dla pozostałych podatników jest nim NIP. Ponadto niezbędne jest zawarcie swojego imienia i nazwiska, daty urodzenia oraz kwoty przychodu wykazanej w zeznaniu rocznym za 2010 r.
e-PIT również dla małżonków rozliczających się wspólnie
Małżonkowie, którzy na podstawie zapisu artykułu 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą dokonać wspólnego rozliczenia podatkowego, powinni pamiętać o tym, że system e-Deklaracji umożliwia sporządzenie wspólnej deklaracji podatkowej. Wystarczy, że jeden z małżonków sporządzi w imieniu obojga zeznanie podatkowe, zaznaczając w formularzu e-PIT-37 odpowiednie pole, wskazujące, że jest to wspólne rozliczenie. Co więcej, nie wymaga to złożenia przez drugiego z małżonków pełnomocnictwa — UpL-1.
Urzędowe potwierdzenie odbioru i okres przechowywania dokumentów
Organ podatkowy, do którego dostarczone zostało roczne zeznanie podatkowe ma obowiązek potwierdzenia jego odbioru. W przypadku deklaracji składanych za pośrednictwem Internetu, potwierdzenie odbioru należy pobrać ze strony internetowej, wpisując otrzymany uprzednio numer referencyjny. W ciągu 24 godzin od złożenia dyspozycji pobrania potwierdzenia, system automatycznie wygeneruje dokument UPO, w oknie, w którym podatnik wypełniał formularz deklaracji podatkowej. Ogromnym atutem tej formy potwierdzenia złożenia zeznania podatkowego jest to, że podatnik może uzyskać wymagany dokument w dowolnym czasie.
Ponieważ formularz złożony za pośrednictwem Internetu traktowany jest na równi ze złożonym w tradycyjny sposób zeznaniem podatkowym, podatnik obowiązany jest do przechowywania przez okres 5 lat zarówno zeznania podatkowego, jak również urzędowego potwierdzenia odbioru. Oznacza to, że w przypadku deklaracji podatkowej za rok 2011, należy zachować stosowną dokumentację do końca 2017 roku.
Dorota Kępka, księgowa Tax Care

Posted in: Podatki, Prawo Comments(0) February 2012

Jak rozpoczyna się kontrola podatkowa?

Przed kontrolą podatkową podatnik powinien otrzymać zawiadomienie ale są pewne wyjątki, np. prowadzone postępowanie karne. Po otrzymaniu zawiadomienia trzeba się liczyć z tym, że kontrolujący odwiedzą firmę nie wcześniej niż 7 dnia i nie później niż 30 dnia od otrzymania zawiadomienia. A gdy przyjdą okażą upoważnienie i legitymację służbową.

Kontrola podatkowa to uciążliwa niespodzianka, która teoretycznie może przydarzyć się każdemu podatnikowi. Jej celem jest weryfikacja postawy kontrolowanego względem organu podatkowego, a w szczególności, czy wywiązywał się on z obowiązków wynikających z przepisów prawa. Szczegółowe regulacje określające zakres i obowiązki związane z faktem prowadzenia kontroli zostały przedstawione w Dziale VI Ordynacji Podatkowej.
Kontrolę podatkową podejmuje się z urzędu
Analizując problem dotyczący kontroli podatkowej, warto skupić się na okolicznościach, jakie towarzyszą jej rozpoczęciu. Przede wszystkim należy pamiętać, że wszczęcie kontroli u podatnika, dokonywane jest z urzędu. Oznacza to, że czynności te nie zostaną podjęte na wniosek np. innego podatnika. Aczkolwiek pozyskane informacje taką drogą mogą spowodować, że zapadnie z urzędu decyzja o kontroli danej osoby.
O zamiarze wszczęcia kontroli podatnik jest zawiadamiany
Generalnie organy podatkowe zawiadamiają kontrolowanego o zamiarze przeprowadzenia u niego kontroli podatkowej. W tym celu, do podatnika wysyłane jest zawiadomienie. W myśl rozporządzenia Ministra Finansów, dokument ten powinien jasno wskazywać na zakres kontroli, czas i miejsce kontroli, a także zawierać dane dotyczące zarówno kontrolowanego, jak i organu, który postanowił przeprowadzić kontrolę.
Oczywiście jak od każdej reguły, i od tej istnieją wyjątki. Można tu wskazać np. sytuację, gdy kontrola ma charakter doraźny i dotyczący ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej, użytkowania kasy rejestrującej lub sporządzania spisu z natury. Przed kontrolą nie uchroni nieodbieranie zawiadomienia. W przypadku, gdy doręczanie pism na podane adresy było bezskuteczne lub utrudnione można liczyć się z niezapowiedzianą wizytą z pracowników urzędu skarbowego lub innego uprawnionego organu, np. urzędu celnego.
Po wszczęciu kontroli informuje się kontrolowanego o przyczynie braku zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli.

W przypadku, gdy istnieją wyraźne przesłanki, dla których zawiadomienie o zamiarze rozpoczęcia kontroli mogłoby wpłynąć na osiągnięte przez to wyniki, kontrolę wszczyna się bez zapowiedzi. Przykładami takich sytuacji może być kontrola, która ma być wszczęta na żądanie organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe.

Wszczęcie kontroli między 7 a 30 dniem
Gdy przedsiębiorca otrzyma zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli, musi liczyć się, z tym że kontrola rozpocznie się nie wcześniej niż po upływie 7 dni i nie później niż przed upływem 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia. Wyjątek stanowi tu sytuacja, w której kontrolowany wyraził zgodę na przyspieszenie terminu rozpoczęcia kontroli. Warto również podkreślić, że w przypadku, gdy zapowiedziana kontrola nie zostanie wszczęta w terminie 30 dni od doręczenia zawiadomienia, wszczęcie kontroli wymaga ponownego zawiadomienia.
Imienne upoważnienie i legitymacja
Do wszczęcia kontroli niezbędne jest imienne upoważnienie do przeprowadzenia kontroli oraz legitymacja służbowa. To z chwilą okazania tych dokumentów przedsiębiorcy lub upoważnionej przez niego osobie rozpoczyna się kontrola w firmie. W zależności od przedmiotu kontroli może ono zostać udzielone przez naczelnika urzędu skarbowego, naczelnika urzędu celnego, jak również władze samorządu terytorialnego.
Warto pamiętać, że wzór imiennego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli podatkowej został określony przez ministra finansów w drodze rozporządzenia. Powinno ono zawierać informacje wskazujące zarówno na organ podatkowy odpowiedzialny za przeprowadzenie kontroli, jak również identyfikujące kontrolujących, to znaczy imię i nazwisko, a także numery legitymacji służbowych. Ponadto, w upoważnieniu tym powinien zostać określony zakres kontroli, a także data rozpoczęcia i przewidywany termin zakończenia. Należy podkreślić, że upoważnienie, które nie spełnia wymagań nie stanowi podstawy do przeprowadzenia kontroli.
Wyjątkowe sytuacje
Pomimo, iż omówione wyżej upoważnienia stanowi niejako podstawę do rozpoczęcia kontroli, podatnik powinien wiedzieć, że w przypadku, gdy czynności kontrolne są niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub zabezpieczenia dowodów jego popełnienia, do wszczęcia kontroli wystarczy legitymacja służbowa. Co więcej gdy przedsiębiorcy nie ma w firmie kontrola w tym trybie rozpocznie się po okazaniu legitymacji pracownikowi kontrolowanego, który może być uznany za reprezentanta kontrolowanego a nawet w obecności przywołanego świadka, którym powinien być funkcjonariusz publiczny, niebędący jednak pracownikiem organu przeprowadzającego kontrolę.
Dorota Kępka, księgowa Tax Care

Posted in: Podatki, Prawo Comments(0) February 2012

Jak liczyć terminy podatkowe?

Dotrzymywanie określonych terminów podatkowych jest bardzo ważne, gdyż zaniedbanie tego obowiązku wiąże się z negatywnymi dla podatnika konsekwencjami. Ale właściwe liczenie terminów przyda się również dla kontrolowania prawidłowości działania organów podatkowych. Fiskus ma np. 5 lat na dochodzenie należności podatkowej. Później można bronić się przed płaceniem podnosząc zarzut przedawnienia.

Terminowe wywiązywanie się z obowiązków przewidzianych w prawie podatkowym jest bardzo istotne z punktu widzenia podatnika. Wynika to z faktu, iż przekroczenie ustanowionego terminu pociąga za sobą negatywne konsekwencje, takie jak konieczność pokrycia kwoty odsetek za zwłokę, naliczonych od dnia następującego po wymaganym terminie, czy też brak możliwości wniesienia np. odwołania od niekorzystnej decyzji. Ponieważ prawo podatkowe nie wszystkie wymagalne terminy wskazuje poprzez podanie konkretnego dnia, podatnicy często spotykają się z problemem ustalenia terminu wyrażonego w okresie czasu przewidzianego na dopełnienie wskazanych obowiązków. Warto zatem zastanowić się w jaki sposób należy liczyć te terminy podatkowe.
Bieg terminu rozpoczyna się w dniu następującym po zdarzeniu, którego dotyczy
Szczegółowe regulacje dotyczące tego, w jaki sposób ustalić termin wyrażony w formie przedziału czasowego zostały zawarte w Ordynacji Podatkowej. W myśl artykułu 12 wspomnianego aktu prawnego, jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Ponadto podatnik powinien pamiętać o tym, że za koniec terminu uważa się moment, w którym upływa ostatni z wyznaczonej liczby dni.
Tygodnie, miesiące i lata w ostatni dzień
Jeżeli dla dokonania jakiejś czynności termin został określony w tygodniach, to kończy się on z upływem tego dnia w ostatnim tygodniu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu. Oznacza to, że dwutygodniowy termin, który rozpoczyna się w środę, skończy się również w środę tylko za dwa tygodnie. Podobna zasada dotyczy terminów określonych w miesiącach i w latach.

W przypadku miesięcy i lat, może zdarzyć się, że przewidziany dzień rozpoczęcia naliczania terminu nie występuje w danymi miesiącu lub roku. W takim przypadku należy pamiętać o tym, że jeżeli wspomniany wyżej początkowy dzień terminu w ostatnim miesiącu nie występuje, za koniec terminu przyjmuje się ostatni dzień tego miesiąca.
Przykład: Jeśli 1 miesięczny termin rozpoczął się 31 stycznia 2012 r., to uwzględniając, że w lutym nie ma takiego dnia, to czas na dokonanie czynności skończy się wyjątkowo w ostatnim dniu tego miesiąca, tj. 29 lutego.
Natomiast termin, który jest określony w latach kończy się tego dnia w ostatnim roku, który odpowiada początkowemu dniowi terminu. W tym przypadku, jeśli tak wyznaczonego dnia nie będzie, to termin skończy się dzień wcześniej.
Przykład: Roczny termin, który rozpocznie się 29 lutego 2012 r. upłynie 28 lutego 2013 roku.

Termin nie minie w sobotę
W sytuacji, gdy dzień na który zostało przewidziane zakończenie terminu podatkowego wypada w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu należy przyjąć następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Oznacza to, że w lutym bieżącego roku np. podatnicy VAT mają czas na złożenie deklaracji i rozlicznie podatku do 27 lutego, gdyż 25 wypada w sobotę.

Iwona Cackowska, księgowa Tax Care

Posted in: Podatki, Prawo Comments(0) February 2012

Jakie czynności są wyłączone z opodatkowania VAT?

Podatek od towarów i usług, to zobowiązanie obciążające podatników dokonujących czynności podlegających opodatkowaniu. Pomimo, iż większość zawieranych umów sprzedaży oraz świadczonych usług skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego, warto pamiętać o dwóch dość istotnych włączeniach. O podatku nie trzeba myśleć gdy przedmiotem zbycia jest przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część a także, gdy czynność jest np. nielegalna.

Podatek VAT, określany często jako podatek od wartości dodanej, to danina publiczna, która obciążać ma ostatecznego konsumenta. Założenie to realizowane jest poprzez “przerzucalność” podatku od towarów i usług na kolejne fazy obrotu. Zgodnie z ustawą o VAT, przedmiotem opodatkowania są między innymi odpłatna dostawa towarów, jak również odpłatne świadczenie usług.
Większość transakcji podlega opodatkowaniu VAT
Można zatem stwierdzić, że w świetle obowiązującej ustawy, opodatkowaniu VAT podlega większość dokonywanych przez podatnika transakcji, co wynika z powszechnego charakteru tego podatku. Są co prawda różne stawki (5%, 8% i 23%) a także zwolnienia przedmiotowe. Jednak poza tym ustawa przewiduje wyłączenia. Oznacza to że czynność taka nie powoduje żadnych konsekwencji podatkowych a osoba, która je wykonuje nie będzie z tego tytułu podatnikiem VAT.
Czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy
Jak już zostało wspomniane prawo podatkowe przewiduje dwa wyjątki od reguły powszechności podatku od towarów i usług. Pierwszym z nich są czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.
Podatnik powinien wiedzieć, że takie uregulowanie wynika z pewnego rodzaju działań prewencyjnych, przeciwdziałających działaniom sprzecznym z prawem, takim jak paserstwo, handel narkotykami, prostytucja itp. Ogólnie chodzi o to, aby poprzez opodatkowanie takich zachowań nie doszło do ich legalizacji. Należy jednak podkreślić, że w myśl orzecznictwa ETS, takie rozwiązanie może być uzasadnione, w zależności od tego, jaki jest przedmiot nielegalnej czynności. Chodzi tu o zachowanie zasady neutralności VAT. Oznacza to, że opodatkowaniu VAT mogą nie podlegać czynności, które nie mają wpływu na konkurencyjność w legalnym obrocie takimi sami towarami usługami, gdyż w żadnych okolicznościach nie mogą być przedmiotem dozwolonego obrotu. Należy jednak pamiętać o tym, że nawet nielegalny obrót towarami lub usługami, nie może podlegać wyłączeniu, jeżeli wywiera wpływ na rynek legalny. Przykładowo można tu wymieniać takie transakcje jak handel podrobionymi towarami, które posiadają swój odpowiednik, a w zasadzie oryginał, na podstawie którego zostały sfałszowane, wśród towarów legalnych. Również brak np. wymaganej koncesji nie może wpływać na opodatkowanie takiej sprzedaży, jeżeli takie przedmioty podlegają opodatkowaniu VAT.
Zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części
Drugim, przewidzianym w ustawie o VAT, wyłączeniem z obowiązku opodatkowania danej transakcji podatkiem od towarów i usług, objęte zostało zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że ustawodawca nie wskazał zakresu pojęcia transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Można zatem uznać, że należy je utożsamiać z szeroko rozumianą dostawą towarów, obejmującą wszelkie czynności skutkujące przeniesieniem prawa do rozporządzania ich przedmiotem jak właściciel, takie jak sprzedaż, zamiana, darowizna.
Warto podkreślić, że pojęcie przedsiębiorstwa należy rozumieć jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. W szczególności obejmujący takie składniki jak nazwa, składniki majątku, wszelkie prawa wynikające z różnego rodzaju umów lub stosunków prawnych, a także księgi
Istotne jest istnienie funkcjonalnego i organizacyjnego powiązania poszczególnych składników majątku, których wykorzystanie umożliwia prowadzenie działalności gospodarczej.
Na podstawie powyższych rozważań można dojść do wniosku, że czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. W przypadku, gdy poszczególne składniki przedsiębiorstwa zostaną, na mocy porozumienia stron wyłączone z transakcji zbycia przedsiębiorstwa, nie można mówić o faktycznym zbyciu przedsiębiorstwa, ale tylko składników majątku. Oznacza to, że w takim przypadku brak jest podstaw do wyłączenia takiej transakcji z obowiązku VAT. Warto jednak podkreślić, że w sytuacji, gdy wielokrotne zbycie poszczególnych składników przedsiębiorstwa następuje na rzecz jednego nabywcy, to kolejne transakcje należy traktować jako zbycia przedsiębiorstwa, nawet w przypadku, gdy następują one w określonym przedziale czasowym.
Zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa
W przypadku zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa stosuje się regulacje analogiczne do całego przedsiębiorstwa. Podatnik powinien pamiętać, że aby część mienia przedsiębiorstwa mogła zostać uznana za zorganizowaną jego część, musi posiadać zdolność do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielny podmiot gospodarczy. Oznacza to, że wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa składniki majątku, zarówno materialne, jak i niematerialne, muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego podmiotu gospodarczego.

Dominik Mędrzycki, księgowy Tax Care

Posted in: Podatki, Prawo Comments(0) February 2012

Jaka wartość przekazanych prezentów nie podlega opodatkowaniu VAT?

Nieodpłatne przekazanie towarów na cele osobiste osób trzecich, jak również wszelkiego rodzaju inne darowizny podlegają opodatkowaniu VAT. Jednakże od tej ogólnej reguły istnieją pewne wyjątki, dotyczące między innymi prezentów o małej wartości.

Przedsiębiorcy poza zakresem statutowej działalności gospodarczej często nieodpłatnie przekazują różnego rodzaju towary, które mogą zostać wykorzystane na osobiste cele obdarowanych. Praktyka ta wzbudzała do niedawna wiele wątpliwości, dotyczących podatkowego ujęcia tych czynności. Wszystko zmieniło się w związku z nowelizacją ustawy o podatku od towarów i usług, która miała miejsce wiosną ubiegłego roku.
Nieodpłatna dostawa towarów jak odpłatna
Istotnym wydaje się zwrócenie uwagi na zmiany w prawie, które dotyczą zakresu pojęcia nieodpłatnej dostawy towarów. Zgodnie z artykułem 7 ust. 2, nieodpłatne przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa podlega opodatkowaniu VAT. Dotyczy to w szczególności przekazania lub zużycia towarów na cele osobiste podatnika lub osób trzecich, jak również wszelkich innych darowizn, jeżeli tylko podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.
Prezenty o małej wartości i próbki bez VAT
Od tej zasady zostały przewidziane pewne wyjątki, pozwalające na uniknięcie opodatkowania nawet w przypadku, gdy przedsiębiorca odliczył uprzednio VAT od przedmiotu darowizny.
Dotyczą one niektórych przekazywanych przedmiotów, mianowicie drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, a także prezentów o małej wartości i próbek.
Do 10 złotych bez ewidencji
Pojęcie prezentów o małej wartości w ust. 4 wspomnianego już artykułu 7 ustawy o VAT. W myśl prawa przekazywane przez podatnika jednej osobie towary których wartość nie przekracza w roku podatkowym łącznie kwoty 100 zł, nie podlega opodatkowaniu, jeżeli podatnik prowadzi stosowną ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości osób obdarowanych.
W przypadku, gdy nieodpłatne przekazanie nie zostało ujęte we wspomnianej ewidencji, przedsiębiorca nie musi opodatkować przekazania, tylko tych towarów, których jednostkowa cena nabycia lub koszt wytworzenia w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają kwoty 10 zł.
Oznacza to, że w sytuacji, gdy przekazujemy prezent o wartości np. 20 zł nie będzie on opodatkowany, gdy dane osoby, której go przekazujemy wpiszemy do ewidencji. Jednocześnie dokonując kolejnych przekazań powyżej 10 złotych musimy pilnować rocznego limitu 100 złotych.

Dominik Mędrzycki, księgowy Tax Care

Posted in: Podatki, Prawo Comments(0) February 2012

« Previous Entries