Cytryniec chiński
Cytryniec chiński (Schisandra chinensis (Turcz.) Baill.) – gatunek dwupiennego, ozdobnego pnącza z rodziny cytryńcowatych. W stanie naturalnym występuje w górskich lasach i dolinach rzek Dalekiego Wschodu. Głównie w Rosji i Chinach.
Morfologia
Łodyga
Jest elastyczna i oplata pnie drzew. Dorasta od 10 m do 15 m, o średnicy od 1 cm do 1,5 cm.
Liście
Ogonkowe, ułożone w pęczkach. Eliptyczne lub odwrotnie jajowate, o długości 10 cm i szerokości 5 cm. Brzeg mają drobnoząbkowany, nasada jest klinowata. Na końcu są zaostrzone, po roztarciu przyjemnie pachną. Dekoracyjne.
Kwiaty
Rozdzielnopłciowe o średnicy ok. 2 cm, zwisające na długich szypułkach, skupione po od 2 do 5 w kątach liści. Pachnące, o kolorze białym lub kremowym, a w okresie przekwitania różowawym. Kwitnie od maja do czerwca.
Owoce
Kłosowata kiść złożona z od 10 do 40 kulistych, soczystych, szkarłatnoczerwonych jagód o średnicy do 1 cm, które zawierają jedno lub dwa nasiona.
Biologia i ekologia
Rośnie na glebach żyznych, próchnicznych, dostatecznie wilgotnych. Roślina mało wytrzymała na suszę, lubi stanowiska widne.
Zastosowanie
Roślina lecznicza
Surowiec zielarski
Owoc, który zawiera witaminę C i witaminę E, pędy i nasiona.
Działanie
Owoce zwiększają zdolności do pracy umysłowej i fizycznej, usuwają zmęczenie, poprawiają ostrość widzenia w ciemności.
Roślina ozdobna
Rozmnażana z odkładów i odrostów korzeniowych. W Polsce bywa sadzona w parkach.
Roślina uprawna
Uprawiana jako drzewo owocowe we wschodniej Azji.
Roślina jadalna
Z owoców sporządza się konfitury, dżemy. Soku używa się jako dodatek smakowy do win. Z kory i liści sporządza się napar, który może zastąpić herbatę.
Zostaw komentarz