Floks wiechowaty
Floks wiechowaty, płomyk wiechowaty (Phlox paniculata) – gatunek byliny z rodziny wielosiłowatych. Pochodzi z przyatlantyckiej części Ameryki Północnej, ale rozprzestrzenił się też gdzieniegdzie poza swoim rodzimym obszarem występowania, szczególnie w USA. W Polsce często uprawiany, niekiedy dziczejący.
Morfologia
- Pokrój – Tworzy gęste kępy o wysokości 50–120 cm.
- Łodyga – Sztywna, wzniesion, pojedyncza.
- Liście – Dolne nakrzyżległe, górne skrętoległe, prawie siedzące, jajowatolancetowate, zaostrzone, długości do 12 cm
- Kwiaty – Zebrane w szczytowych, wiechowatych kwiatostanach. U typowej formy są jacnoczerwone, u odmian w różnych kolorach.
Zastosowanie
- Roślina ozdobna uprawiana ze względu na swoje piękne i pachnące kwiaty na rabatach oraz na kwiat cięty. Kwitnie od lipca do sierpnia (różne odmiany różnią się terminem kwitnienia).
- Sztuka kulinarna: kwiaty floksa wiechowatego są jadalne i mają słodkawo-korzenny smak.
Uprawa
- Wymagania: najlepiej rośnie w ziemi próchniczej, stanowisko słoneczne lub półcień. Na posadzenie należy przeznaczyć więcej miejsca bo lubi się rozkrzewiać. W Polsce jest całkowicie mrozoodporny (strefy mrozoodporności 4-10).
- Rozmnażanie: przez podział bryły korzeniowej (wiosną i jesienią) lub przez sadzonki pędowe lub korzeniowe.
Zostaw komentarz