Laurowiśnia wschodnia
Laurowiśnia wschodnia (laurośliwa wschodnia, wawrzynośliwa, śliwa wawrzynolistna) Prunus laurocerasus L. — gatunek rośliny wieloletniej z rodziny różowatych. Pochodzi z Półwyspu Bałkańskiego, Kaukazu i Azji Mniejszej[2]. W Polsce jest uprawiana.
Systematyka
* Wg systemu APG II i systemu Reveala należy do rodzaju Prunus (Prunus laurocerasus L.)
* Wg Krytycznej listy roślin naczyniowych Polski należy do odrębnego rodzaju laurowiśnia (Laurocerasus officinalis Roem.)
Morfologia
Pień
Drzewo lub krzew o wysokości do 6 m.
Liście
Zimotrwałe, eliptyczne, całobrzegie i skórzaste. Na górnej stronie są błyszczące i ciemnozielone (przypominają liście laurowe i stąd pochodzi nazwa laurowiśnia).
Kwiaty
Drobne, białe, delikatne, pachnące, zebrane we wzniesione grona. Mają 5-działkowy kielich, 5-płatkową koronę, 1 słupek i liczne pręciki. Kwitnie w maju[2].
Owoc
Czarny pestkowiec. U nas owoce zawiązują się rzadko[5]. Bardzo cenna jest otrzymana w Niemczech odmiana ‘Otto Luyken’. Ma wyjątkowo dekoracyjne kwiatostany.
Zastosowanie
Roślina ozdobna. Dość rzadko u nas uprawiana, zapewne z powodu niewystarczającej odporności na silne mrozy. Ma wyjątkowo dekoracyjne, ciemnozielone liście. Wyglądają one bardzo efektownie zwłaszcza jesienią, gdyż utrzymują się bardzo długo na drzewie, w czasie, gdy inne rośliny już zrzucają swoje liście[5].
Uprawa
Wymaga żyznej i wilgotnej gleby z dużą zawartością wapnia oraz stanowiska osłoniętego od wiatru. Jest odporna na zanieczyszczenia powietrza. Może rosnąć zarówno w słońcu, jak i w zacienieniu. Podczas mroźnych zim zdarza się, że przemarza, nie trzeba jej wtedy jednak usuwać. Wystarczy przyciąć przy ziemi obumarłe pędy, a szybko wypuści nowe.
One Response to “Laurowiśnia wschodnia”
Zostaw komentarz
November 19th, 2010 at 11:06 am
[...] Laurowiśnia wschodnia [...]