Len trwały
Len trwały (Linum perenne L.) – gatunek byliny należący do rodziny lnowatych. Występuje głównie w południowo-wschodniej i środkowej Europie, na zachodzie od Wysp Brytyjskich. W Polsce zdziczały, miejscami zadomowiony. Występuje głównie na niżu. Status gatunku w polskiej florze: kenofit, efemerofit.
Morfologia
- Pokrój – Tworzy gęste kępy 60-100 cm wysokości. Cała roślina naga.
- Łodyga – Wzniesiona, cienka, górą rozgałęziająca się, naga.
- Liście – Lancetowate, zaostrzone, na brzegu szorstkie, z 1-3 nerwami, dość często niesymetryczne. Ulistnienie
- skrętoległe.
- Kwiaty – Błękitne, w luźnych kwiatostanach, posiadające pięć delikatnych płatków, opadających szybko po przekwitnięciu. Wewnętrzne działki tępe. Płatki o długości 15-20 mm. Szypułki kwiatowe wzniesione, dłuższe od działek. Znamię słupka główkowate. Kwitnie od czerwca do lipca.
- Owoc – Torebka o długości 6-7 mm na prostej szypułce. Brunatnego koloru i wąsko obłonione nasiona o długości ok. 4,5 mm.
Biologia i ekologia
hemikryptofit. Rośnie na suchych zboczach, w murawach ciepłolubnych, widnych borach sosnowych, na glebach kamienistych.
Zmienność
Wyróżnia się następujące podgatunki:
- Linum perenne subsp. perenne – podgatunek nominatywny
- Linum perenne subsp. alpinum
- Linum perenne subsp. anglicum
- Linum perenne subsp. extraaxillare (syn. Linum extraaxillare Kit.) – len karpacki
Zastosowanie
- Roślina ozdobna. Czasem uprawiany w ogródkach ze względu na swoje ładne kwiaty.
Zostaw komentarz