Leszczyna turecka
Leszczyna turecka, leszczyna drzewiasta (Corylus colurna L.) – gatunek krzewu klasyfikowanego w zależności od systemu do rodziny brzozowatych lub leszczynowatych. Występuje Europie południowo-wschodniej i Azji Mniejszej od Kaukazu po Himalaje.
Morfologia
Pokrój
średniej wielkości, wysokość do 20 m. Korona szeroka i zaokrąglona szerokości 8-15 m.
Liście
Opadające na zimę, skrętoległe, szerokojajowate, ciemnozielone, jesienią złocistożółte. Roślina jednopienna o kwiatach męskich zebranych w zielonkawożółte kotki.
Owoc
Orzechy zebrane po kilka, każdy otoczony frędzelkowatą okrywą owocową. Owoce dojrzewają od września do października. Nazywane są potocznie orzechami laskowymi, są bardzo pożywne. Zawierają 60% tłuszczu, 15% białka i 7% cukru.
Zastosowanie
* Roślina uprawna – jako roślina sadownicza w Polsce bez znaczenia, głównie uprawy amatorskie oraz doświadczalne. Na świecie szlachetne odmiany leszczyny uprawia się głównie w basenie Morza Śródziemnego (cieplejszy klimat, co zdecydowanie zwiększa plonowanie). Największym producentem na świecie jest Turcja, poza tym duże hodowle w Hiszpanii, Włoszech i na Półwyspie Bałkańskim oraz w Stanach Zjednoczonych (przede wszystkim Kalifornia).
* Często wykorzystywane są niektóre odmiany ozdobne w architekturze zieleni.
* Drewno jest miękkie i nietrwałe, używane jako węgiel rysunkowy. Leszczynowe pręty, cenione za swą giętkość, używane były na wędki, bicze, laski oraz faszynę.
* Z owoców uzyskuje się olej, który znajduje zastosowanie w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym, farbiarskim oraz perfumeryjnym.
Zostaw komentarz