Nawłoć kanadyjska
Nawłoć kanadyjska (Solidago canadensis L.) – gatunek rośliny wieloletniej, należący do rodziny astrowatych. Nazwa ludowa: “Drzewko Matki Boskiej”. Pochodzi z wschodniej części Ameryki Północnej. Jako uciekinier z upraw rozprzestrzenił się w Europie. W Polsce rośnie na większości terytorium na siedliskach naturalnych i synantropijnych. Status gatunku w polskiej florze: kenofit, agriofit. Prawdopodobnie rozprzestrzeniła się z uprawy roślin ozdobnych, doskonale aklimatyzuje się i zaczyna nawet wypierać gatunki rodzime. Specjaliści uważają, że z tego powodu powinna być zwalczana.
Morfologia
- Łodyga – Wysokość do 1,5 m, wzniesiona, sztywna, pojedyncza, naga lub rzadko owłosiona, cienka. Wewnątrz jest pusta.
- Liście – Podługowatolancetowate albo lancetowate, o zaostrzonych końcach, brzegi ostro piłkowane. Po liściach najłatwiej odróżnić ją od podobnego gatunku – nawłoci pospolitej. Wszystkie liście z rzadka owłosione, zmniejszające się ku wierzchołkowi łodygi.
- Kwiaty – Drobne, żółte, zebrane w koszyczki (od 5 do 14 kwiatków w jednym koszyczku), a te w wiechowate kwiatostanyokrywy kwiatostanu stępione, bardzo nierówne, lancetowatego kształtu. na szczycie łodygi. Listki
- Owoc – Niełupki z puchem kielichowym.
- Kłącze – Silnie rozgałęzione.
Biologia i ekologia
Siedlisko: aluwia nadrzeczne, rowy melioracyjne, mokre łąki. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla zespołu Ass. Rudbeckio-Solidaginetium[3]. Kwiaty przedprątne, zapylane przez motyle i błonkówki. Roślina miododajna. Kwitnie od lipca do sierpnia. Nasiona rozsiewane przez wiatr. Roślina trująca: Podobnie jak nawłoć pospolita jest rośliną szkodliwą dla bydła domowego. Stosowana w odpowiednich dawkach posiada też podobne właściwości lecznicze.
Zastosowanie
Jest uprawiana jako roślina ozdobna.
Ciekawostki
- Indianie Odżibwejowie robili lewatywy z korzeni nawłoci. Z ziela i korzeni sporządzali wyciągi, które używali wewnętrznie jako środki pobudzające i wzmacniające.
- Indianie Alabama używali herbatki z nawłoci do leczenia przeziębień, zaś zewnętrznie do leczenia obolałych miejsc.
Zostaw komentarz