Rannik zimowy
Rannik zimowy (Eranthis hyemalis (L.) Salisb.) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny jaskrowatychRanunculaceae). Występuje w stanie dzikim w Europie południowo-zachodniej i środkowej (Jugosławia, Bułgaria, Włochy) oraz w Azji zachodniej (Irak, Turcja). W Polsce jest uprawiany (rzadko), czasami dziczejący (efemerofit). Nazwa rośliny pochodzi od greckich słów: er – wiosna, anthos – kwiat i łacińskiego słowa hyems – zima. (
Morfologia i biologia
- Łodyga – Może osiągnąć wysokość 5-15 cm, niekiedy jest czerwona z liśćmi odziomkowymi u nasady, a u góry, tuż pod kwiatem z okółkiem 3 dłoniasto podzielonych podsadek kwiatowych. Pod ziemią roślina wytwarza bulwę.
- Liście – Duży liść asymilacyjny na długim ogonku, podzielony na 2-3 płatki.Pojawia się dopiero po przekwitnięciu. Roślina miododajna, miodniki występują na liściach miodnikowych.
- Kwiaty - Żółte, miseczkowate, o średnicy do 25 mm, rosną na długich ogonkach i są okrągławo sercowate. Wyrastają nad okółiem powcinanych, błyszczących liści.Kwitnie od lutego do marca.
- Owoc – Mieszek.
- Biologia – Bylina, geofit. Dziko (czasami, jako uciekinier z uprawy) rośnie w zaroślach i lasach.
Zastosowanie i uprawa
Roślina ozdobna, czasami uprawiana ze względu na swoją niezwykle wczesną porę kwitnienia. Kwitnie długo, jeśli utrzymuje się niska temperatura, gdy temperatura podskoczy do kilkunastu stopni, natychmiast przekwita. Jest odporna na mróz, wymaga próchnicznej, przepuszczalnej ziemi o stałej wilgotności i odczynie zasadowym, stanowiska słonecznego lub półcienistego. Rozmnaża się przez nasiona wysiewane późną jesienią lub wczesną wiosną.
Zostaw komentarz