Serduszka okazałe
Serduszka okazałe (Dicentra spectabilis (L.) Lem.) – gatunek byliny należący do rodziny makowatych. Według nowszych ujęć taksonomicznych gatunek ten zaliczany do innego rodzaju i ma naukową nazwę Lamprocapnos spectabilis (L.) Fukuhara. W stanie naturalnym występuje w Chinach i w Japonii, w Polsce jest uprawiany.
Inne nazwy: serduszka okazała, ładniczka okazała, serce Jasia, biskupie serce, serce Poloka (Polaka).
Morfologia
- Pokrój – Rośliny mają wysokość 80–100 cm, pokrój krzaczasty
- Liście – Długoogonkowe liście są potrójnie pierzasto-dzielne, złożone z drobnych szarozielonych listków. Po przekwitnięciu rośliny zanikają.
- Kwiaty – Są zebrane w jednostronne, zwisające grono lub w kłos. Kwiaty złożone z 2-działkowego, odpadającego kielicha, 4 płatków korony, 1 słupka i 2 trójdzielnych pręcików. Dwa zewnętrzne płatki są półsercowate, różowoczerwone do czerwonych, zaś dwa wewnętrzne małe i białe. Spomiędzy różowych rozdętych płatków wyrastają dwa białe, sprawiające wrażenie wypływającej z serca kropli.
- Korzenie – Grube, mięsiste, lecz kruche.
Biologia
Bylina. Kwitnie od maja do czerwca. Roślina lekko trująca. Cała roślina (a szczególnie korzenie) zawiera trujące substancje. Objawami zatrucia mogą być mdłości, wymioty i biegunka, jak dotąd nie opisano jednak przypadków zatruć.
Zmienność
W ostatnich latach XX wieku bardzo dużą popularnością cieszyła się odmiana ‘Alba’ o bardzo jasnych, prawie białych kwiatach. W 1997 roku w Anglii wyhodowano odmianę ‘Gold Heart’ o różowych kwiatach i pędach początkowo także przebarwionych na różowo, a następnie w ciągu lata barwiących się na żółtozielono.
Zastosowanie
Roślina ozdobna. Serduszkę stosuje się do nasadzeń grupowych na trawnikach lub na rabatach. Można je także sadzić jako soliter na trawnikach. Są także cenionym kwiatem ciętym, także w uprawie przyspieszonej pod osłonami na kwitnienie od marca.
Uprawa
- Historia. Do uprawy ogrodowej roślinę wprowadzono w XIX w. Dawniej często spotykane w ogrodach wiejskich.
- Wymagania. Nie jest bardzo wymagająca w stosunku do podłoża, choć najlepiej rośnie na glebach przepuszczalnych, próchniczno-gliniastych na stanowiskach półcienistych.
- Rozmnażanie. Rośliny rozmnaża się przez wysiew nasion jesienią lub zimą, ponieważ wymagają okresu chłodu do pełnego rozwoju. Można także rozmnażać z sadzonek korzeniowych sporządzanych od grudnia do maja. Najmniej wydajną metodą jest podział roślin przeprowadzany wczesną wiosną.
Zostaw komentarz