Śnieguliczka biała
Śnieguliczka biała, syn. ś. białojagodowa (Symphoricarpos albus Duhamel) – gatunek krzewu z rodziny przewiertniowatych. Pochodzi z Ameryki Północnej, gdzie występuje od Kalifornii po Alaskę[2]. Od dawna spotyka się ją jako roślinę uprawną lub zdziczałą w Europie Środkowej. W Polsce jest powszechnie uprawiana, czasami przejściowo dziczeje (efemerofit).
Morfologia
Pokrój
Krzew o wysokości 1–3 m, nagi. Gałęzie prosto wzniesione, cienkie, czworokanciaste.
Liście
Niebieskawozielone, okrągławoeliptyczne, ok. 4 cm długości, pojedyncze lub klapowane.
Kwiaty
Różowo-białe, dzwonkowate, zebrane w szczytowe nibykłosy. Jest rośliną miododajną, kwiaty rozwijają się przez całe lato, dzięki czemu pszczoły mogą zbierać nektar przez długi okres. Mają drobny, 5-ząbkowy kielich, 5-łatkową, beczułkowatą i owłosioną wewnątrz koronę,1 słupek i 5 pręcików.
Owoce
Charakterystyczne, białe, gąbczaste jagody. Odmiana ‘White Hedge’ charakteryzuje się dużymi, białymi owocami.
Pęd
Młode pędy są owłosione.
Zastosowanie
* Roślina ozdobna. Często uprawiana w parkach, na skwerach i w ogródkach przydomowych. Szczególnie polecana jest na żywopłoty – dość dobrze znosi cięcie i zagęszcza się. Jest bardzo wytrzymała na mrozy oraz suszę i mało wymagająca w stosunku do gleby, rośnie dobrze nawet na bardzo jałowych, suchych i kamienistych glebach. Odporna na zanieczyszczenia powietrza. Łatwo rozmnaża się z odrostów korzeniowych. Jej ozdobą są białe owoce bardzo długo utrzymujące się na roślinie i zdobiące krzew jesienią i zimą po opadnięciu liści, a także ładne, zdrowe liście. Ponieważ dosyć dobrze znosi zacienienie, może być sadzona pod drzewami.
* Roślina miododajna.
Zostaw komentarz