Świerk kłujący
Świerk kłujący, świerk srebrny (Picea pungens Engelm. 1879) – gatunek wiecznie zielonego drzewa z rodziny sosnowatych (Pinaceae). Świerk kłujący pochodzi z Gór Skalistych w zachodniej części Ameryki Północnej.
Charakterystyka
Pokrój
Korona stożkowata, zazwyczaj bardzo gęsta. Starsze drzewa smukłe.
Pień
Osiąga wysokość do średnio 30 m, w warunkach naturalnych wyjątkowo do 46 m. Średnica pnia do 1,5 m. Kora cienka i popękana, szarobrązowa, u starszych drzew brunatnoszara.
Liście
Igły długości 1,5-3 cm, ostro zakończone, o czworokątnym przekroju, niebieskozielone lub niebieskoszare. Ułożone promieniście dookoła pędów.
Kwiaty
Gatunek jednopienny. Kwiaty żeńskie szyszeczkowate i zielonkawe, osadzone pionowo na końcach pędów. Kwiaty męskie długości do 3 cm, podłużne, o żółtawym zabarwieniu.
Szyszki
Zwisające, jasnobrązowe, długości 4-7 cm. Łuski szerokie u podstawy, zwężają się ku końcowi.
Biotop, pokrój
Biotop
Występuje na wysokości pomiędzy 1800 a 3300 m n.p.m. Tworzy lasy mieszane z sosną wydmową, topolą osiką i daglezją. Porasta także brzegi rzek i wilgotne, cieniste zbocza.
Zastosowanie
* Roślina ozdobna – drzewo cenione w ogrodnictwie, szczególnie za dużą odporność na zanieczyszczenia środowiska. Sprowadzony po raz pierwszy do Europy pod koniec XIX w. Wyhodowano odmiany sadzone w parkach, ogrodach a także formy karłowate nadające się do uprawy w donicach.
Odmiany
W wyniku celowej selekcji powstało wiele odmian o zróżnicowanych cechach pokroju i zabarwienia igieł.
* ‘Argentea’
* ‘Białobok’
* ‘Blue Pearl’
* ‘Corbet’
* ‘Donna’s Rainbow’
* ‘Early Cones’
* ‘Fat Albert’
* ‘Fat Mac’
* ‘Glauca’
* ‘Glauca Cecilia’
* ‘Glauca Globosa’
* ‘Glauca Pendula’
* ‘Green Globe’
* ‘Hermann Naue’
* ‘Hillside’
* ‘Hoopsii’
* ‘Hoto’
* ‘Hunnewelliana’
* ‘Iseli Fastigiata’
* ‘Iseli Foxtail’
* ‘Koster’
* ‘Koster Pendula’
* ‘Lucky Strike’
P. pungens ‘Glauca globosa’
* ‘Maigold’
* ‘Marciniec’
* ‘Mesa Verde’
* ‘Montgomery’
* ‘Mrs. Cesarini’
* ‘Prostrata’
* ‘Saint-Mary Broom’
* ‘Sonia’
* ‘Stanleys Pygmy’
* ‘Virgata’
* ‘Walnut Green’
Świerk kłujący mylony jest czasem ze świerkiem sitkajskim (Picea sitchensis) lub świerkiem Engelmanna (Picea engelmannii). Pierwszy pochodzi z tego samego areału, odróżnia się szczególnie cienkimi i twardymi igłami. Świerk Engelmanna również pochodzi z Gór Skalistych, ale ma bardziej miękkie igły i wężej zakończone łuski szyszek.
Zostaw komentarz