Szafirek miękkolistny
Szafirek miękkolistny (Muscari comosum (L.) Mill.) – gatunek byliny z rodziny szparagowatych. Gatunek pochodzi z basenu Morza Śródziemnego, występuje w południowej Europie, północnej Afryce i na Bliskim Wschodzie. Zasięg obejmuje także obszary wokół Morza Czarnego. Roślina przed wiekami została sprowadzona do Europy Środkowej i tu spotykana jest jako archeofit. Przez Niemcy i Polskę biegnie północna granica zasięgu. Spotykana jest na Śląsku i Wyżynie Małopolskiej oraz na Roztoczu.
Morfologia
- Łodyga – Obły, dość gruby głąbik, dorasta do 30–60 cm.
- Liście – Równowąskie, karbowane, o szerokości 0,5–1,5 centymetrów, długości 30–50 cm.
- Kwiaty – Zebrane w cylindryczne grono. Górne liliowe kwiaty są płone, wyrastają na szypułkach 4-6 razy dłuższych od kwiatów płodnych i są gęsto skupione. Dolne kwiaty są płodne, w środku głąbika lekko przewisające, brudnopurpurowe, dolne poziomo odstające, zielonkawe. Kwitnie od maja do czerwca.
- Owoce – Torebki, pękające nie wzdłuż przegród, a pomiędzy szwami.
- Organ podziemny – Cebula o średnicy do 3 cm.
Siedlisko
Murawy, suche i ubogie winnice.
Zastosowanie
- Roślina uprawna: uprawiany jako roślina ozdobna.
Odmiany ozdobne
- Muscari comosum ‘Plumosum’ (też jako Monstrosum) – wszystkie kwiaty płone, o kolorze jasnolila, głąbik osiąga ok. 20 cm.
Zagrożenia i ochrona
Roślina objęta jest w Polsce ochroną ścisłą.
Kategorie zagrożenia gatunku:
- Kategoria zagrożenia w Polsce wg Czerwonej listy roślin i grzybów Polski (2006): V (narażony na wyginięcie).
- Kategoria zagrożenia w Polsce wg Polskiej Czerwonej Księgi Roślin: CR (krytycznie zagrożony).
Zostaw komentarz